قانون مجرى ميخواهد در ازمنهء سالفه اجراء قانون ميكردند عملى ميشد امروز هم بكنند عملى خواهد شد چنانچه حجازىها عمل مينمايند و نتيجه ميگيرند اين خود حجّتى است براى تخطئه كنندگان دين كه بدانند قوانين دينى در هر دوره‌اى اجراء شود عملى مىباشد . بديهى است قانون براى مردم است نه مردم براى قانون پس قانون را بايد عملى نمود و روى هواى نفس نبايد وضع قانون نمود بلكه روى صلاح ظاهر و باطن مردم بايد قانون وضع شود و قانون‌گذارى كه بتواند به ظاهر و باطن و صورت و معناى مردم احاطه داشته باشد جز ذات اقدس پروردگار نميباشد پس قوانين الهى را كه روى صلاح مردم وضع شده اجراء نمايند تا اثرات صالحهء آن را ببينند . مثلا يكى از احكام مهمه اجتماعيه اسلاميه حلّيّت بيع و شراء و حرمت ربا است چنانچه در آيات چندى اين معنى را واضح مينمايد و صريحا ميفرمايد أحل اللّه البيع و حرّم الربا « 1 » چون ربا ايجاد تنبلى مينمايد و باعث تمركز سرمايه‌ها در افراد معدود و سبب بيچارگى عامه مردم مىباشد حرام گرديده است . آيا اگر دنياى جهل و نادانى ماديّت معاملات ربوى را معمول داشتند و بنگاه‌ها و مؤسسه‌هاى ربوى ايجاد نمودند - مسلمانان هم كوركورانه بايد تقليد نمايند ؟ بدليل آنكه مردم هواپرست سرمايه دار پيروى از آنها نمودند . آيا عمليات يك دسته از مردمان مادى سرمايه دار بايد سبب بر طرف شدن حكم مسلّم الهى و حلّيت ربا گردد - دولتها و ملتها عمل بنمايند تا نتيجه حاصل گردد « 2 » .

--> ( 1 ) حلال نموده خداوند بيع را و حرام نموده ربا را . ( 2 ) در اين موقع كه چاپ دوم كتاب را مشغوليم بمناسبت مطلب فوق لازم دانستم پيش آمد جديدى را يادآور شوم - كه چند ماه قبل ملك سعود پادشاه حجاز بمناسبت دعوت رئيس جمهور آمريكا رسما مسافرتى به آن مملكت نمود . تمام جرائد دنيا نوشتند و راديوها گفتند كه رئيس جمهور آمريكا پيشنهاد كرد كه دولت آمريكا بشما وام ميدهد و در مدت طولانى با سودش مستهلك مينمايد - ملك سعود گفت از قبول اين وام معذورم چون معاملات ربوى در دين مقدس اسلام حرامست . اين عمل و گفتار پادشاه حجاز سبب شد وام دادند بدون سود - فاعتبروا يا اولى الابصار - پس قوانين اسلام قابل عمل و اجراء مىباشد .